Η Αντιγόνη Γύρα δημιούργησε την ομάδα ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ χοροθέαμα το 1996 με την οποία έχει χορογραφήσει και σκηνοθετήσει δεκάδες έργα έως σήμερα, με επιχορηγήσεις του ΥΠΠΟΑ και άλλων φορέων ή αυτόνομα, τα οποία έχουν παρουσιαστεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Η πρακτική της Αντιγόνης δεν περιορίζεται στα σώματα αλλά ανοίγει τα μυαλά και τις καρδιές, συνδυάζει τεχνικές και τέχνες, παντρεύει τη δραματουργία, την κίνηση και την έκφραση των βαθύτερων συναισθημάτων
Από το 2008 ως το 2019 συντόνισε το πρώτο residency centre για παραστατικές τέχνες στην Ελλάδα, το οποίο πρόσφερε στον πολιτιστικό χάρτη της Αθήνας διοργανώσεις έρευνας, ανταλλαγής καλλιτεχνών και καλλιτεχνικής φιλοξενίας. Με τον Κινητήρα φέρνει τον χορό και το σωματικό θέατρο στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση ενώ προγράμματα Erasmus+ ανταλλαγής νέων και επιμόρφωσης ενηλίκων με άξονες κοινωνικής ευαισθητοποίησης ( lgbtq+, προσφυγικό, ρητορική του μίσους, οικολογία, ηλικιακός ρατσισμός κ.α).
Τα τελευταία χρόνια πραγματοποίησε με υποστήριξη από φορείς του εξωτερικού και του ΥΠΠΟΑ δυο χορογραφικές έρευνες (Femininity in transition, Σύγχρονος Χορός και Τρίτη Ηλικία), ενώ ξεκίνησε την καταγραφή της τριαντάχρονης διδακτικής πρακτικής της «Μέσα το καλό, Έξω το Κακό» με την υποστήριξη του Ιδρύματος Ι.Φ.Κωστόπουλου. Ως χορογράφος έχει συνεργαστεί με σημαντικούς σκηνοθέτες και σχήματα στο Εθνικό Θέατρο, στο Ελεύθερο Θέατρο ,στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου και στην Λυρική Σκηνή. Διδάσκει κίνηση και χορογραφία σε επαγγελματικές σχολές θεάτρου και χορού από το 1995.
Την τελευταία περίοδο συνεργάζεται ως συντονίστρια εργαστηρίων με το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος και την Λυρική Σκηνή (Cooperative). Από το 2022 μέχρι σήμερα έχει επιστρέψει στην σκηνή ως περφόρμερ στα έργα:«10,Θέλει πότισμα η Ελευθερία μάτια μου» της ομάδας ΜΑΝ – Άρτεμις Λαμπίρη, «ehScomes from Another Planet» 1st International Jerusalem Solo Dance Festival και Dance Days Chania σε συνδημιουργία με την Αμάλια Μπένετ , ενώ συμμετείχε σε ανοιχτή παραστασιακή έρευνα με τίτλο «Η Αρχαιολογία μιας Σχέσης, Αυτό που μένει, Αυτό που Αντέχει» σε σκηνοθεσία Πάρι Ερωτοκρίτου.
Τα τελευταία σκηνοθετικά έργα της είναι η ατομική περφόρμανς «Ηλιοβασίλεμα στην Βούλα» (2024-25) και το θεατρικό αναλόγιο καφενείου «Η Γυναίκα της Ζάκυθος και Άλλες Αιώνιες Μνήμες» ,βασισμένο στο ποιητικό έργο του Διονύσιου Σολωμού.